تبليغاتX
بهاردلتنگی

بهاردلتنگی

شعر من حرف دلی است که در آن چشمه جوشان محبت جاریست....

 

     باز هم نقطه شروعی دیگر..

                                    و

                                   حسی متفاوت از دیروزها...

 

                                                    اغازین روز را به خاطر ندارم ...

                                              امــــــــا ..

                                گــــــــــویا ...

         حسی است مشترک!

 (از آن اشتراک هایی که بعدن ها کمتر میبینی!)

 

 اولین صدا فریــــــــــــــاد است و اولین حالت گــــــــــــــریه!

 

  اگر نداشته باشی اش ترسی میشود بر زنده بودنت!                          

    تنــــــــــها           

              روز تولــــــــــــــدی

                         که

                             اجازه گریه داری!

                                                       ( چرا که همه انتظارش را دارند!)

 

                                                                                 ...حالا             

                                         ...اگر جرات داری                                

                                   ...سال بعد                                           

          بهـــــــانه ی ِ باران بگیر!

                               مجرمی کوچکترین مرتبه ی ِ محکومیتت میشود!

                                                    و بازخواست ِ   مسیر  ِ جاده دلتنگی!..

                                               تنها

                                 وکیل مدافعت 

                           هم ..

 همان سکوت مبــــــــــــهم ناپذیرفتی !

 

+نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم مهر 1388ساعت1توسط بهانه |

 

دلم بهانه ی ِ تنهایی داشت  شاید...

                                 و

                              گاهی فرصت ها ..

                                       چه شیرین امان نمیدهند به خلوت!

 

                                                                    سرمستم از داشتن ِ تان..

                                                                 که

             شکرانه ی ِ بودن  را در تک تک دقایقم می نشاند

 

                                                   آیین مهرتان ، رسم مهربانی است

                                                    و

 جشن هدیه هایتان چیزی شبیه شمارش معکوس...

 

هـــــــــــــــدیه تولـــــــــــــــــــدم

 

            برق چشمانم به لطافت احساس ِ کلامتان می بالد..

                                               و

                                       قصور واژه هایم  اقرار میکند به ناتوانی ِ کلام ...

 

 

                                  سپـــــاس بی حد یــــــــاران همیشـــــگی

 

 

 

 

+نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم مهر 1388ساعت1توسط بهانه | |